تبلیغات
جرایم ناتمام

دانلود پایان نامه

جرایم ناتمام

جرایم را درمجموع می توان به دو دستة جرایم ناقص و کامل تقسیم کرد. ناقص به معنای کامل نشده است و این جرایم تنها به این دلیل ناقص می باشند که صرف نظر از آنکه فی نفسه جرم محسوب می گردند اقدامی در جهت ارتکاب جرم کامل دیگری می باشند یا به قصد ارتکاب چنین جرمی انجام می گیرند[1] دراین قسمت به ذکر انواع جرایم ناتمام که تمامی آنها از مصادیق جرایم مانع هستند می پردازیم:

الف: جرایم مقدماتی

صرف تهیه وسایل و مقدمات ارتکاب جرم را نمی توانیم عنوان مجرمانه بنامیم و تبصره ماده 41 قانون مجازات اسلامی نیز گویای این اصل می باشد. اما با این وجود در صورتی که عملیات و اقدامات صورت گرفته رابطة مستقیمی با وقوع جرم داشته باشد یا به عنوان مثال فرد به قصد ارتکاب جرم اقدام به ساخت کلید یا هر نوع وسیله دیگری بنماید را می توان تحت عنوان جرایم مقدماتی که قابل پیگرد است مجازات نمود.

ب: اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم

منظور از تبانی توافق دو یا چند نفر برای ارتکاب جرم می باشد و از جمله جرایم مانع و بازدارنده می باشد زیرا هدف از برقراری آن جلوگیری از وقوع جرایم و جنایات شدیدتر می باشد.

اساس و پایه این جرم نفس توافق است که اگر وجود آن اثبات گردد، اثبات هیچ فعل دیگری ضروری نیست، این واقعیت که تبانی برای ارتکاب جرم گاهی در جرایم سازمان یافته از سوی شبکه های مجرمانه مشاهده می شود لزوم برخورد سریعتر و شدیدتر با تبانی کنندگان را آشکار می سازد. بدین ترتیب در راستای حفاظت از جامعه در قبال جرمی که اولاً امکان تحقق آن زیاد است و ثانیاً درصورت تحقق یافتن، خطرات و زیانهای بیشتری را بوجود می آورد دخالت زودهنگام مراجع مربوط برای نابودن کردن تبانی در نطفه ضروری به نظر می رسد[2].

ج: تحریک

تحریک در لغت به معنای به حرکت در آوردن، جنبانیدن و نیز در معنی واداشتن و برانگیختن دیگران آمده است. تحریک به جرم یعنی واداشتن دیگری به ارتکاب جرم به هر دستاویزی، خواه با دادن مال، وعده و یا فریب و خواه با تشویق، ترغیب و بطور کلی تقویت نیروی اراده ارتکاب به جرم مانند تهییج حس کینه و انتقام جویی[3].

قانونگذار ایران در موادی نظیر 504 و 512 قانون مجازات اسلامی افرادی را که به قصد انجام کاری خلاف دیگری را ترغیب، تشویق و یا امر نموده باشند را مورد جرم انگاری قرار داده است. همچنین در ماده 43 قانون مجازات اسلامی قانونگذار فردی که دیگری را تحریک یا ترغیب یا تهدید یا تطمیع به ارتکاب جرم نماید را به عنوان معاونت درجرم مستحق تعقیب کیفری می داند.

تحریک به معنای تشویق دیگران به انجام کاری است که جرم تلقی می شود. این جرم یکی از مصادیق دیگر جرایم علیه امنیت داخلی نیز می باشد و در طی آن تحقق و یا عدم تحقق نتیجه از اهمیت خاصی در آن برخوردار نمی باشد و مجازات پیش بینی شده مربوط به خود تحریک کننده می باشد.

د: جرم عقیم

یکی دیگر از مصادیق جرایم مانع جرم عقیم می باشد. در اصطلاح علمای حقوق جزا اقدام مرتکب زمانی جرم عقیم محسوب می گردد که وی کلیه اعمالی را که میتواند به وقوع جرم منجر شود را انجام دهد و در اثر مداخله عامل غیر ارادی نتیجه مورد انتظار او بدست نیاید. به عبارت دیگر جرم وقتی عقیم است که مجرم بواسطة عدم مهارت یا بی فکری خود یا یک علت اتفاقی غیرقابل پیش بینی نتیجه ای از عمل خویش نمی گیرد. در این مورد مقتضیاتی که بوجود آمده اند مستقل از اراده فاعل هستند. مثلاً فردی که با وجود تهیه مقدمات و تیراندازی نمی تواند مجنی علیه خود را به لحاظ اشتباه در دید و عدم مهارت درتیراندازی بکشد عملی انجام داده است که اصطلاحاً به آن جرم عقیم می گویند[4].

ه: شروع به جرم

شروع به جرم یعنی اقدام و دست یازیدن به عملی که در صورت وقوع به موجب قانون جرم به شمار می آید، ولی در نتیجه مداخله عامل غیر ارادی، بلا اثر مانده و نتیجه حاصل نمی شود[5]. به عبارت دیگر شروع به جرم عبارت است از رفتاری که به منظور عملی نمودن قصد مجرمانه انجام شده لکن به جهت مانع خارجی به تحصیل نتیجه مورد نظر منتهی نگردیده است. در بیشتر موارد تحصیل نتیجه زیان آور یکی از ارکان تحقق جرم است و وقتی که نتیجه مزبور به دست نیاید می توان گفت جرم درمرحلة شروع به جرم بوده است[6]. ماده 41 قانون مجازات اسلامی بیان می دارد: «هرکس قصد ارتکاب جرمی کند و شروع به اجرا نماید لکن جرم منظور واقع نشود چنانچه اقدامات انجام گرفته جرم باشد محکوم به مجازات همان جرم می شود.

حقوق اندیشة مجرمانه را مجازات نمی کند و از لحاظ اثباتی مبتنی کردن مسئولیت جزایی صرفاً بر نیات سوء ‌متهم بسیار مشکل خواهد بود و به علاوه این نیات به اندازه کافی شدید و خطرناک تلقی نمی شوند که مداخلة قانون را توجیه کند. با این حال در برخی از جرایم قانون به یک نمود خارجی کمتر از قصد مجرمانه متهم راضی است که یکی از مصادیق بارز این جرایم شروع به جرم است. بنابراین قانونگذار با جرم انگاری آنها قصد دارد افرادی را که قصد ارتکاب جرمی را دارند و یا اینکه در آغاز عملیات اجرایی یا درحال انجام عملیات اجرایی است را مورد مجازات قرار دهد تا بواسطة آن از ارتکاب جرایم سنگین تر و مهم تر بعدی پیشگیری شود.

و: معاونت

یکی دیگر از مصادیق جرایم مانع معاونت در جرم می باشد که می توان آن را اینگونه تعریف نمود: «معاون جرم کسی است که شخصاً در ارتکاب عنصر مادی قابل استناد به مباشر یا شرکای جرم دخالتی نداشته بلکه از طریق تحریک، تطمیع، ترغیب، تهدید، دسیسه، فریب و نیرنگ، ایجاد تسهیلات در وقوع جرم، تهیه وسایل و یا ارائه طریق در ارتکاب رفتار مجرمانه همکاری و دخالت داشته است.»[7]. قانونگذار با جرم انگاری جرم معاونت این قصد را داشته است تا با افرادی که به قصد فریب، تحریک و دیگر موارد ذکر شده قصد دارند تا وقوع جرم را تسهیل کنند مقابله کند و از وقوع جرایم بعدی پیشگیری شود



[1] . افتخار جهرمی، 1387، صفحه 54

[2] . میر محمد صادقی، 1384، صفحه 128

[3] . اردبیلی، 1385، صفحه 201

[4] . نوربها، 1384، صفحه 237

[5]. فرهودی نیا، 1381، صفحه 46و47

[6] . گلدوزیان، 1385،صفحه168، 1385

[7] . گلدوزیان، 1385، ص127


ادامه مطلب

+ نوشته شده در جمعه 23 شهريور 1397ساعت 3:55 توسط حمیدی | | تعداد بازدید : 6